PEZKOVÎ
Rezoyê Osê - Qamislo

-1- 
Dema
Kulehên Necdî
Rûpelên dîrokê kirkivandin,
Em
Bûne abonementên lîsteya mirinê…!
Hinga
Me
Navê Xalxalokê kire "Kêzika Hecê"
Û
Navê kerkê pîrê kire:
"Kerkê Fatimayê"…!
Kire:
"Kerkê Nebî"…! 

-2- 
Em,
Bi demê re,
Li "Kerkê Nebî" siwar bûn…
Me pistên xwe vekirin,
Li ser serên xwe,
Kirin kofî
Û
Me,
Li ber dergehên kelehan,
Ala ser hilda…
Hinga
Heftê û du bablîsok li me rabûn…
Û…
Em ketin kûrika mirinê.

-3- 
Siya Dest û zevî
Li ber barê me 
Ranebûn…
Me
Xwe,
Di kuna Keftêr de,
Vesart…!
Dema roj 
li me 
hilat,
Em
Bûne dêwên heftserî…
Hinga
Me dev li xwe kir
Û
Xwe,
Di xwîna xwe de,
Gevast…! 

-4- 
Di
Buharê de,
Em
Li dengê Pezkoviyan
siyar bûn…
Me
Zanî gonxwarin hatiye qedarê..
Hinga
Me
Bi sersimên xwe ax kola
Û
Hebûna xwe berçav kir… 

-5- 
Nêçîrvanan,
Li pêjna simên me,
Li marîna hevbanîna me,
Xwe berdane desta Hewlêrê…
Û
Kustina Pezkoviyên avis
Kirin armanc…!
Hinga
Em
Li ser xaka pîroz, xaka gonxwarinê,
Dane ber tîrên
"Kevanên Necdî"
Û
Bi silfên sûrên zingargirtî,
sûrên kevnezemanî,
Dane gurandin…!
Xwîna me bû gol…
Û
Em
Di roja Qurbanê de
Bûne qurban…! 

-6- 
Em
Bi sivanê Pezkoviyan
Behwer in, ku
Wê
Bilûra hinekirî
Ji kirasê wê derînin
Û
Karexezalan,
Li dengê wê, rakin sevînê…
Hinga
Wê
Destên me jîndar bibin
Û
Demsal wê,
Di çerxa xwe de
Bigerin..