Evînê ji ser zimanê zemînê hildike.

- şerpeze

- bîn teng

- toz girtî

Xewna tenik ji çavên "Leyla" radike...

Xwas mîna pinpinîkê

Bê şal û şap!

Can sivik mîna hechecîkê

ji buhara reş direve..

Tariyê distrê ! !

ji stêrkeke geş dikeve..

pencereya girî derbas dike!!

Nema şirê Çiyan

ji berfê nas dike!!

Ji demsalên kesk

BENDE MAÇA XWE ME..

Lêlê sêvê!!

Zivistan be,

li ser destên te diçelmisin.

Havîn be

Di gerdeniya te deduqurnisim

Û salên şor tên!

Bê heyveke şermînî

Bê hevdîneke nermînî

Bê şadî û çandin

Tev şîn û çirandin,

û bi ser de!!

Em dibêjin Helebçe bû,

Navik û cî bû..

Gopal û rêwî bû..

Gepa nan û birçî bû..

Firek av û tî bû..

Tarîbûn mijankê welatê min kil dike.

Baskên buhara birîndar

nêçîra kewê şareza.

Nalîna bi çar çavkanî

Bindestiya bi qeremûşk

Jîna gergerînok

Taya mirinê û çend bîhok

Rêçên azadiyê bi mijê boyax dikin..

SÎNGA ROJHILAT BI MAÇA MIN DAGSDIDIN..

Hezar dijmin

ji dara xwîna min tên weşandin:

Berî didin

Asêbûna nifirê

Vezilandina şevnemê

Li ser aniya porkura min.

Berî didin:

Dîwarê bêdengiyê

sema agirê min,

Hinarkên kulîlk û çivîkan,

germ dikin

bi rondikên Helebçeya min.

Li dor kezeba wê kevz digre

Mûzîka xweristê.

Kom dibin pêlên tevzînokê..

Bo wê serê çiyan dişke

Bo wê çira rêwiyan dişke

Bo wê, diçurise, li ser tava rokê

xwîna kevokê..

Xuşexuşa çeman pûç dibe.

Jena dilê çiyan radiweste.

Û Helebçe

Bê dest e

Xwe davêje çepera jînê,

Xwe davêje

genîbûna birînê..

Xwe davêje,

Dilê Memo duguvêşe..

Gavên Siyamend bi ser xwede dikêşe..

Biskên Şêrînê ê

Pizota Zînê dimêje

Xwe davêje perya Ferhadê hunermend

xwe davêje, qirşikên evînê

û vediciniqe!!

MAÇA MIN, Û PEYMANA ZEMÎNÊ TÊN BÎRA WÊ

HELEPÇEYÊ û dawiya şevê

bi hev re zîz bûn..

rewanê wê

"Izrayîl" û diranê wê

bi ser hev de xwîz bûn..

Li nik sipîka çavê wê

ro şerpilî.

Tava xweşyê haş bû

Lehiya reşiyê ser û kaş bû

Stiranên baranê

Zigilê beranê êvarê

Xwe sipartin qurmê hinarê

Bazî li ZÊWEYÊ

Hêlînê dipekîne..

Serçavka QELEDIZAYÊ

bi hêrs direvîne.

Şev bê dê ye!!

Li derveyî demê ye!!

Hênikahiya bayê sibê ye!!

Dil li ser balgeha kîjan kêrê ye?

Berê rokê li kîjan gorê ye?

Û bareş xwe li ba dike,

Pênc hazar gul.

Pênc hezar peşkên baranê

ji xewna çiyan şiyar dike..

Û BAVÊ TÛJO

Ji esmanê şehîdan direve!!

Û HELEBÇE

Nexurya çiyan

Ji zikê kevir

Ji ava gulan têt herikandin..

Bi mekyaja kîmya nûjen

têt xemilandin..

Bîna wê ji çermê me

Ji MAÇA MIN difûre

Cîhan pêl axê dike

dişikim!!

Bi navê diktatoran

Bi azara deyûz

Dibawişkim ! !

Û jena dilê min bi ser

pêşanîka Helepçeyê de

têt reşandin..

Rût...

Li ber tîna agirê me

Serê riman ji xwînê dişon..

Her tiştê xweşik talan dikin

Hemî sibehên nazik bêcan dikin

Xwe fêrî navê şûr û topan dikin

û Helebçeyê

Lêvên xwe ji nêrgizê

Ji tava rokê bernade...

Ko ne li ser memikên berbangê be

tiliyên xewnê ranade..

Ceng bo wan e!!

MAÇ oksejêna Helepçe ye!!

Û ji govenda seqemê nareve..

Ji guregura mirinê

ji zindana çiyan

ji ser piyê ewran nalive

DOZA WÊ MAÇ E

an mazûbanê wê

xerdel e, sêdar û xaç e

Esmanê şînîyê têt vegirtin,

konê reş, porê Helepçeyê

şil dike.

-Paşmêr

-Dîroka şelû.

bi rûpelekî reş

ARARAT dinixumînin

NEHIŞYÊ MAÇA BÊTIRS IM

Li hember mirinê şox û girs im

Û tê lorandin:

-Bi bayê ber tavê.

-Bi çariya lavlavê.

-Bi hişkiya Silavê.

Sorgula min.

Sosreta min.

Derbesta min.

Darbesta min.

Ku dûr bim

Bilûreke bêhiş bim,

Bo çavsoran çûr bim

Û ji nişkê ve,

Giwîzan û devê şûr bim!!

Da tu li ser zendê vebişirandinê

xeweke zelal derbas bikî

kaniya şiyar bûnê me lê!

Da goşiyên tirsê ji rezê dilê te bidime hev

xwe bi mêranî didim nasîn!

Da rexên pirsê li ser lêvên te bipîvim

Cav bi gav xwe disrpêrim MAÇA te !!

Bajarên evîna te.

Bi ronahiya çav vêdixim.

Bi te dikevim!

Mîna pilopilo

Mîna kêzika hecê.

Mîna serê derziyê

te di bin çermê dil de vedişêrim.

Keskesorekê ji kovana çiyan.

bo te hildibijêrim...

Helebçeyê!

Eger tu keça hîman bî

Neviya berf û qeşan bî

Gera can û rewan bî

Mey û helbestek GORAN bî

Dê bên bexçeyên mirina te!!

Ji felsefeya axê

Ji perwaneya li dor çiraxê

Dê bên,

Ji hûrê deyaxê

Zingil di dest wan de

Kevok di mil wan de

Dîrok di dev wan de

Xerdel di zik wan de

Gula heft ber

Di xêz û saz û hiş wan de.

Tu yê bibêjÎ:

Hûn çi divên!?

Simbilên MîDYAYÊ zer bûne

Mertalên RESTEM kerr bûne

Pizikên SELAHEDîN der bûne

Û!!

Hesrata Cegerxwîn

Destgirtiya Hêmin

FERATê seranser xwuşîn

çav zelal û şîn

Şerbikê bûkê

Şoreşa enîgirêdayê

Welatê gulperîn divên!!

Welatê dil xemgîn divên!!

Ji paytextên xweliyê,

ji EHMED ARIF

Ta dilovaniya zencîrên kevn.

Ji pêlên riha ŞÊX SEîD

ji cama qirika wî

Ta sînorê mizgînxêra Zûhayiyê...

Ji bejna Zozik

ji hina simbêlê SEYIDXANÊ KERR

Ta sîle û pêkenîna bayê...

Ji giwîzên dilrevîn

Ta xwêdana pişta NEMRÛD

Ta peqên zimanê min

Hustxwarkirina tîp û stiranên min

Ta kilîta buhiştê

Ta dismal û qermîçokê dilê dayê..

Ji bîranîna te,

Ji sersala te,

Ji berfa sor.

Ji sibehên zerikî,

Ji naveroka êşeke tîr - pîr.

Ta biservebûna şopa tayê..

Te dinivîsim Helepçeya min bi ava payê.. .

Çend sedsalan te guvaştin

te kuştin!?

Çend caran MAÇEK bo min

li ser gula xwîna te nehiştin!?

Çend lehî, xwînrijî, te vexwarin

Çend singoyên rizyayî

ji destê felekê, te xwarin!?

Helebçeya min!

lê moxila vê serdeşrnê.

Dizê hêlîna bêguneh Kî ye?

Dengbêjê hilata rojhilat Kî ye?

Kurm û tirşahiya roj felat Kî ye?

Neynika çavşikestî Kî ye?

Helbestvan Kî ye?

Pê zan?

Ezbervan?

Bê çend zindan te li xwe girtin?

Bê çend koremaran bi te vedan?

Bê çend kilîlên bûkaniyê te guhertin?

Bê çend berfan sînga kewan himbêzkirin?

Bê çend hesp û kevanan.

Bê çend tajî û nêçîrvanan

di qafê berbangê de te genî kirin?

Te dinivîsim Helebçeyê

bi ava payê...

îro!!

Ji qada berûyan

koça xwe bar kiriye oksejênê!!

"EHMEDÊ MALA MÛSÊ yadê min dixwaze û min nadinê!"

Goristanek dirêi e

li dor xewna te ye

Helepçeya min

"Hey ho li me xerîbê! Bê rizq û nesîbê

Xerîba xwedê mo. Tara li devê rê mo

hesreta mala bavê mo"

pêt û ar û tirêj e.

Li dor newqa te ye

HELEBÇEYA min.

Tava te kezyan dihûne

li ber dengê balefiran,

Mistek ji stiranên bêriyê

li kerbela dilê te diçêrin

di dojeha MAÇA min de

Tama axê tal dibe.

Rezen şîniya giranbuha

Nexşeyên eşqa bê reng

Helbestên girî û hawarê

Hinarkên Helebçeyê diqelêşin..

Rêçên ji toza sermest

Gundên bê navnîşan

Aso ji tovê hejîrê dikêşin..

Te li dor govenda mirinê dicivînin..

Bêhişiya xerdelê bi pola çavan dimeyînin..

Te ji afatiya mirina bê tembî direvînin.