Ji Helameta Stêra Dakeve

Mihemed Jûrî

Aşopa romaneke entîkeyî

Xwe di berbejna hişkeberan de dialand.

Werîsekî zivir

Li elendên zelal

Ji hevrikiya subê

Hêviyên di qurnetî re

hatin bend kirin...

Şifşên pîlayî,

Sergopkirina darên serkûrha,

Li benderiya sîtavka

Ya ji min, ya ji te

Ya ji agirê xewnan.

Pel carê sor dibûn

Carcaran jî kesk bixwe ve digirt

Ferhenga xewnên kujek,

Malxuliyanê digel hizrên betal dikir,

Pexşeka yekser bide.

Ji helameta stêra dakeve!

Rêportajên berperên reşgovara..!

Du çavên hilweryayî, li benda çi ne??

Di kêliyan re, bêhna qerquda serdikeve.

Ya sitar û bê lome be..!!!

Guhbel bi sê zêran dê hêne sizakirin.

Dê dayê:

Heyranokan bêje.

Ma Emo çi lê hatiye?

Bo carekê behsa misk û enberan nakî..??

Pêl çi dijwar in!!

Xişexişa êzgeyî,

Guhên min berbi aloziyê birin.

Gêriyên te, pirasiyên pîtî, sivik kirine.

Esman xwedîke,

Xor salekê hatiye paş,

Ji nû ve...

Cêmik û kêvjal û şêr,

Kiç û kevan û neheng...