Aso

Kevir bi kevir, tenhatiyê li ser milên xwe hildigirim..

Kêlîkan dinejinînim..

Êþê vêdixim,

û silavê li rondikan dikim..

Dema min winda bû,

li paþ girên bêrîkirinê xwe veþart.

Wek avê bi ser qûma tenhatiya min de rijiya..

Sînotên rojan sergerdan bû

Çurîskek , ronahiyek diyar bû û ber bi nemanê çû..

Yê ko þîniya terr ji labîrênta çavên çiniye, ez bûm.

ji destên te yên ko di asoya hiþê min de avjeniyê dikin

Wek hetavê tu ji zeviyên hevdîtina min winda bû..

bi ewran û bi mijê qirêj bûm

Wek asoyê ko keskesorek jê diket

û çûk diþikiyan

pîr bûm.