HELBESTÊN  HAYKO     

EBDULRAHMAN HUSEYNÎ

1

qûm di lingan de

Û di dil de stiranên hechecîkan

Yê evîndar  bi rê dikeve.

2

Nexwe ez dê te ji balendeyên biyanî

                 û ji şûnewaran re bihêlim

Ez dê te di êşên seqem û bêrîkirinê de

                                                bihêlim

Te dihêlim.

3

Di dûrahiyê de; rengê wê kesk e

Dûrahiya ko rojekê ji rojan

               bager durustkiribû

Û rojekê ji rojan jî

Ew dûrahî mîna bagerê, çû.

4

Di navbera bayê gundan de binavbûyî

Demê zeft dikim

Ronahî jî rê dide min da ko

             berbi gavên te yên revyaî de

                                            de biçim..

5

Erê erê hey şêxê şîn

Wî pîroz bike

Rûyê wî jî bi stêrkên sivik

şil bike..

6

Neko kin diçe

Lê şikestî.

Neko vemirî diçe

Lê sivik

7

Li vir, em bi hev re rûniştin

Li vir, me lêvên xwe vêxistin

Li vir, me cigere bi dijwarî kişandin

Dûman dibû bajarên koçbariya me

Koçbariya ko di destê sibê de

dest pê dikir..

8

Li bazaran têra xwe qîriyan û bi şevê

razan

Û wexta ko li ser çira jorîn navine lerizîn

Vegeriyan malê

Barkirî vegeriyan.

Têra xwe jiyan

Û mîna tayê guhkê şeytên vekişiyan.

9

Ji gumlekên xwe direvin

Û xwe di nameyan de vedişêrin..

10

Du hesp

şevbuhêrka xwe

Li ber serê êşa min diqedînin..

11

Eva rawestyayî kî ye?

Ew sêrkên çelmisî yên li ser rûyê te

çi ne?

12

Ma dê çi bi serê van pileyên pir bê

Eger berbi destê dayika min ve hilkişin?

Ma dê çi bi serê van pileyên pir bê

Eger berbi birayê min ve bièin

Ez dê wî himbêz bikim

Min bêriya kurtepeyvên me kiriye

Min bêriya nepoxên zaroktiyê

                                 û piran kiriye.

13

Ho qiralê çînê!

Wek şervanekî

Ji leşkeriya bakur tên.

Hêdî hêdî, serçavka Amûdê hiltînim

     û derbasî demsala defteran dibim.

Û piço piço derbasî dergeh dibim..

14

Mîna peravan min ji te re distira

Min li dergehê şîn dixist

Sîbera te dihat

Hîzar û masiyek bi ser min de avêt

û çû..

15

Ma gelo ez stêrkekê

  deynim ser birîna xwe

           û razêm?!!