Loloyên Adarê

SELAM SADIQ

Di vê hejmarê de, em dixwazin helbesta hevalbend û dostê gelê

kurd Selam Sadiq pêşkêşî xwendevanan bikin.. Selam Sadiqê

ku birêveçûna ezelî ya xwelîreng a Mîdiyan di helbestên wî de

dibişkive. Ku bi dilekî erebî êşa kurdan dinivîsîne.. Bêguman

helbestvanên Ereb ên ku bi vî away danûstendinê bi trajedya

gelê kurd re dikin pir kêm in, eger hat û peyda bûn Jî piştî

 demekê (ji bilî helbestvanê mezin Sadî Yûsi, nema li helbestên xwe

xwedî derdikevin.

Selam Sadiq ji bajarê Bexdayê ye.. Li çiyayên Kurdistanê jiyaye û ji,

wan çiyayan hezkiriye. Anuha romansê ku bi qirkirin û wêrankirina gelê

kurd rapêçayîye têt bîra wî. Li Spanyayê, çend salan sergerdan û

bêwarjiyaye, ji çend salan û vir de li Swêdê nexweş... bêzar ligel kul û  derdên xwe ù bîranînên Kurdan dijî.. Sê pirtûkên wî yên helbestan

hatine çapkirin û anuha li ser nivîsandina romanekê dixebite û di

romanê de li ser kulîkên Kurdistanê û hevalên xwe yên Kurd dipeyive. 

Li ser kulîlka Loloyê ya rojekê ji rojan radestî jineke Kurd kiribû

dipeyive.

Loloyên Adarê

Di daran de şehîna adarê ye

Dengji gupîtkên çiyê dibare

Di dilovaniyê de qamçiyên sosretê birûskan vedidin

Hespên wê, li geliyan, zikreşiyeke kesk diçînin

 siwarên wê Kurd in, pêxwasên gulan

di gumanên şîlanan de û di belkoyên xwîneke

şahîk de ku stêran kedî dike, winda dibin

 Adar nayê, bi xwarî têt

Ji bili milete ku pya

Ji bilî miletê ku aso a bilind bi oxirkirine

miriyên xwe li ser asîtankên

û di taya serdeman de, di dojeha hêviyê de bi cî bûye, di angoya axînê de

kûrtir dibe;

i xwîna ku ji milên (pîremegrûn) diherike jî

ûd

Miletê ku xwîna

Qulingên revend li wan vedi erîne û li dilê çiyan, tundiyë û

nazikbûna arezûyan, vedigerîne

Adar bi gavên piçûk î çelmisî dizîvire

bi kolanan re dilsoj bû

Henasa Newrozê ew xapandibû

vegeriya, da ku li ser gupîtka çiyan bîna mirinê, û li deştê şîniyê, di dilên

Kurdan de; tarûmar bike.