emeline

fluitengetuit
toetsenlopen
saxgeblaas
achterstemming

filip

klaviergeklang
snaargeraak
mondspeel
huidgeklop

torsten

stemgekweel
ramgitaar

wesley

kloppen
brommen

Er was eens een vederlicht, lief en creatief elfenkind met lange blonde ragfijne haren en punk-allures. Hij had een lachwekkend vertelvermogen dat harten kon stelen en schreef dolgraag liedjes die hij dan samen met zijn luit placht te zingen. Op een dag was hij uitgenodigd op het trouwfeest van een bevriend elfje. Uitgelaten toog hij erheen en nam plaats op een bankje in het zonovergoten kapelletje tussen de bomen, alwaar ook de andere feestgangers zich vergaard hadden. Een druïde uit een ver en exotisch land had de plechtigheid nog maar net ingeleid toen twee engeltjes in een rood en blauw kleedje het gezang inzetten. Het elfenkind was zo verrukt dat zijn oortjes gingen zinderen. Hij dacht meteen aan al die liedjes die hij geschreven had, waarvoor hij nu stemmetjes had gevonden. De dag vorderde en de plechtigheid ging stilaan over in een uitbundig feest van muziek en dans en het elfje stond zich wat verlegen af te vragen hoe hij de engeltjes zou benaderen toen plots een van hen op hem afkwam en hem zomaar ten dans vroeg! De verlegenheid was snel vervlogen en zij dansten new wave, punk, house en hedendaagse improvisatiedans op het ritme van DJ Tom. Het werd later en later en sterretjes fonkelden aan de hemel. Men zag een waas van Oosterlicht verschijnen toen zij uiteindelijk afscheid namen. In de dagen die volgden stuurden het engeltje en het elfje elkaar vele berichtjes per postduif, tot het elfje uiteindelijk begon over zijn vele wachtende liedjes... Groot was zijn blijdschap toen het engeltje dolenthousiast werd over het idee om samen muziek te maken.... Zij noemden zichzelf Walaai.